Towarzystwo Pliniuszowe
Wszystkie te sytuacja sprawiły, że Darwin przestał odwiedzać na skrypt medycyny. Poznał natomiast kilku przyrodników; jego myśli powtórnie skierowały się przy adresem przyrodzie. szczególnie prawidłowo czuł się w otoczeniu kolegów spośród Towarzystwa Pliniuszowego. Największa sztama połączyła go spośród jednym spośród jego członków, doktorem Robertem Edmondem Grantem, spośród którym niejednokrotnie rozmawiał o swej ulubionej przyrodzie. W autobiografii napisał później: Kiedyśmy kiedyś w odniesieniu do jednego się przechadzali, zaczął mężczyzna spośród wielkim zachwytem wygłaszać mowę o Lamarcku i jego poglądach na rozwój. Słuchałem w milczącym zdumieniu lecz, jak mi się zdaje, nie wywarło to na mnie głębokiego wrażenia. W tym okresie podobnie entuzjastycznie uczęszczał na skrypt Roberta Jamesona, nazywanego "neptunistą", bowiem uważał, że skały wytrąciły się ze wszechobecnego oceanu, nie gardził podobnie konkurencyjnymi wykładami Thomasa Hope ("plutonisty"), który przekonywał, że skały to ostudzony stop metali materii. Spacery spośród Grantem owocują pierwszym odkryciem naukowym: na początku roku 1826 ma okazję na jednym spośród posiedzeń towarzystwa odczytać o nim krótką rozprawkę; dotyczy ona budowy narządów rodnych pijawki (Pontobdella muricata). nadal do kata i względnie czasu spędza na polowaniach, tudzież ubite ptaki wypycha, powiększając już i tak znaczne zbiory.